Günün Haberleri   |   Giriş sayfam yap   |   Favorilere ekle   |   Künye   |   İletişim   |   Sitene haber ekle


 
DOLAR
6,5471
EURO
7,4405
IMKB
93,419
ALTIN
250,442
 
Hava Durumu ANKARA
16 / 31 C°
Değiştir
 
     
 
Medya Spot Google
 
 
 Ana Sayfa  Gündem   Ekonomi   Dünya   Yaşam   Medya   Spor   Magazin   Polis Adliye   Eğitim   Yerel Haberler 
 
İNSANLIĞIN KIYISINDA
 ZELİHA BEDİR 23 Ekim 2014 Perşembe  
İnsan olarak geldiğimiz şu dünyada insan kalmayı becerebiliyor muyuz? diye soruyorum kendi kendime?
***
Sağlık ve mutluluk… Her ne dilekte bulunacaksam mutlaka cümlenin bir kenarına ilişiyor kendiliğinden… Çünkü, bu dünyayı yaşanır kılan temel duygumuz bunlar aslında… Sağlık ve mutluluk yoksa, paranın içinde yüzsen, altından bir sarayda da yaşasan anlamı yok hiçbir şeyin…
Bu yoruma “Felsefe” diyorlar ise eğer, bunu hepimiz yapıyoruz. Kimimiz inanarak, kimimiz laf olsun diye… Konuşmalarımız, “Herkese ölüm var, hayat bu geçip gidiyor” gibi cümleler  ile noktalanıyor… Bu sözleri söyleyen bizler, “ölüm” için dört nala koşturuyoruz…  Ağzımızda,  “çocuğum için ölürüm, sevdiğim için ölümü bile göze alırım, kurban olurum” lafları dolanıyor çoğunlukla…
Asıl soru şu: Öldükten sonra ne olacak? Geri kalanlar mesela… Küçücük çocuğunuz için ölürsünüz de, sizden sonra tek kalan çocuk ne yapacak? Mesele ölmek değil, hayatta kalabilmeyi başarmak… Ölmek kolayı seçmektir çünkü… Zaten bir gün o an gelecek… Ne demeye bu koşturmaca?
***
Haftalardır gözümün önünde üç sahne var, unutamıyorum… Amerikalı gazeteci James Foly’un turuncu kıyafet içinde, dizlerinin üstünde duruşu ve yanında da celladı… Gazeteci konuşurken kendisi için sonun geldiğini biliyor, kaçışı yok… Yine de çok cesur, sesi bile titremiyor… Acaba aklından ne geçiyor?
Bir cenaze ambulansı, bir tarafta Türk Bayrağı’na sarılı bir şehidin tabutu, diğer tarafta 10 yaşlarında bir erkek çocuğu… Acısı yüzünden okunan çocuğun, acaba aklından ne geçiyor?
Mehmet Pişkin adında bir yazılımcı… Çoğu insanın olmak isteyip de olamadığı bir noktada… Sabaha karşı bir video çekmiş, intihar edeceğini açıklıyor… Dakikalarca konuşuyor, aklından geçenleri söylediğine inanıyor o an… Veda ederken, ne ilginçtir, bu hayatta bulamadıklarını başkaları için diliyor: “Hoşçakalın. Aşkla yaşayın. Çok güzel olsun hayatınız.”
***
Oğlum soruyor bana; “Anne, ölüm can acıtır mı?” Ben nereden bileyim ki cevap vereyim. Daha önce hiç ölmedim ki… Ruh, cennet ve cehennem kavramlarını etrafından duyduğu kadarı ile sorguluyor. Bu konulara girmek istemesem de, hayatın gerçekleri, kulak dolgunluğu oluşmuş bile… Benim net, başka sorular sormayacağı yanıtlar bulmam lazım…
Aklıma üç sahne geliyor… Birisinin yaşamı başkasının elinde, üstelik ölüm O’nu insanlığa hiç de yakışmayan bir şekilde bulmuş… Diğer karede bir şehit var… Kutsal bir amaç uğruna can vermiş… Bir diğer karede ölümü kendisi seçen bir adam var… Her üçünün de canı yanacak, yanmış. Evet ölüm can acıtıyor… Ama, bu şekilde anlatamam ki!...
***
Bu hayat, ne ölümsüz olmayı isteyecek kadar değerli bana göre, ne de hemen göçüp gitmeyi isteyecek kadar değersiz… Hayatımıza, kendi elimizde olan kısmı için renk katmalıyız… İnsanlığa yakışır bir şekilde, öldürmeden, öldürtmeden, birbirimize saygı duyarak, empati kurarak, barış içinde… Kısacacı “insan” olalım…
Sonra gözüme bir video ilişiyor sosyal paylaşım sitelerinin birinden… Doğumdan sonra ilk kez yıkanan ikizler,  kendilerini hala anne karnında sanarak öyle güvenli ve huzurlu poz veriyorlar ki…  Doğumun saflığına, temizliğine, insancıllığına hayran kalmamak ne mümkün… Ve ardından aklıma geliyor, aynı karında aylardır yaşayan, birbirine sarılan bu kardeşlerin ayrılmayacağına, ayrışmayacağına kim garanti verebilir?… Tıpkı aynı topraklarda birlikte yaşayan kardeşlerin ayrılıp ayrıştıkları gibi… Hiç istemesem de, dilim varmasa da gerçek bu… Çünkü dilekler ne olursa olsun, kişisel hırslar oldukça, maalesef ki, insan olarak “insanlığın kıyısında” yürümeye devam edeceğiz…
Yazdır   Önceki sayfa   Sayfa başına git  
  Toplam yorum 2   Onay bekleyen 0  


Yorumunuz editörlerimiz tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır.
 
Huseyin Karacali
23 Ekim 2014 Perşembe 19:24
Gecende bir harita gordum, dunya alkol tuketim haritasi imis. Resmi koyan diyordu ki, "ayiklar olum saciyor..." Zihinleri guzellestirip guzel isler yapmalarini bekleyebilmek icin kalplerine iyilik tohumlamali insanlarin. Kim yapacak bunu?
Katılıyorum  Katılmıyorum  
Puan verilmemiş
kenan Erçetin
23 Ekim 2014 Perşembe 15:54
Yine toplumsal olayı realite etmissin ve harika konuyu ele almissin.. birde şu varki hayattan zevk almiyorrum hayati sevemedim diyenlerin bile son nefese kadar yaşama isteği iledoktor doktor gezmesi.)))
Katılıyorum  Katılmıyorum  
%100

 Yazarın Diğer Yazıları
 
  ÇOK OKUNANLAR
  YAZARLAR

 
EMİN VAROL
 
Üniformalı Son Kez...

 
Ercan Deva
 
Hatalar Zinciri ve Ortak Akıl

 
MURAT ŞAHİN
 
Sosyal Demokratlara Öneri

 
Cahit Saraçoğlu
 
Kamu Faizde, Özel Sektör Kredi ile Boğuşuyor

 
HAYATIN İÇİNDEN
 
Asgari Ücret ve Muhalefet

 
ZELİHA BEDİR
 
ANA/KADIN

 
Yasin Burak Arslan
 
Yatırım Maliyeti ve En Önemli Giderler

 
Deniz Özgür
 
LUNAPARK
  ÇOK YORUMLANANLAR
  ANKET
Sizce Muharrem İnce CHP Genel Başkanı olacak mı ?
Evet
Hayır
İlgilenmiyorum
 Sonuçları göster   
 
 
RSS

Add to Google
Medya Spot'ta yayınlanan her türlü yazı ve haber kaynak belirtilmeden kullanılamaz.  Sayfalarımızda kaynak belirtilerek yayınlanan haberler ilgili kaynağa aittir ve bu haberlerin kopyalanması durumunda, tüm sorumluluk kopyalayan kişi / kuruma ait olacaktır. Başka kaynak veya gazeteden alıntı yazarlar ve site yazarlarına ait yazılardan dolayı Medya Spot sorumlu tutulamaz.